Υπολογιστής ιδανικού βάρους

Σχετικά με τις φόρμουλες ιδανικού βάρους

Αυτές οι φόρμουλες σχεδιάστηκαν αρχικά για κλινική αναφορά, ειδικά για την εκτίμηση δοσολογίας φαρμάκων και άλλους ιατρικούς υπολογισμούς, όχι για την ορισμό ενός συγκεκριμένου στόχου σωματικού βάρους. Στηρίζονται κυρίως στο ύψος και το φύλο, και κάθε φόρμουλα δίνει ελαφρώς διαφορετικό αποτέλεσμα επειδή δεν υπάρχει καθολικά σωστό «ιδανικό» βάρος για κάθε άτομο.

Η χρήση του μέσου όρου από πολλές φόρμουλες δίνει ένα λογικό σημείο αναφοράς, αλλά παραμένει μόνο μια αναφορά. Το μέγεθος του σώματος, η μυϊκή μάζα, η ηλικία, το ιστορικό προπόνησης και η συνολική σύσταση του σώματος επηρεάζουν το πώς φαίνεται ένα υγιές βάρος στην πράξη. Αν χρειάζεστε προσωπικευμένο στόχο, το κλινικό πλαίσιο έχει μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε μεμονωμένη φόρμουλα.

Οι τέσσερις φόρμουλες

Hamwi formula (1964)

Ανάπτυξη από τον Dr. G.J. Hamwi για την εκτίμηση του ιδανικού σωματικού βάρους για τη δοσολογία ινσουλίνης σε διαβητικούς ασθενείς.

• Άνδρες: 48 kg για ύψος 5 ποδών, συν 2,7 kg για κάθε ίντσα πάνω από 5 ποδών
• Γυναίκες: 45,5 kg για 5 ποδών, συν 2,2 kg για κάθε ίντσα πάνω από 5 ποδών

Η φόρμουλα Hamwi τείνει να δίνει χαμηλότερες εκτιμήσεις ιδανικού βάρους από τις άλλες, ιδιαίτερα για ψηλότερα άτομα. Σχεδιάστηκε για ένα συγκεκριμένο κλινικό πληθυσμό και θεωρείται πλέον κάπως παρωχημένη για γενική χρήση.

Devine formula (1974)

Ανάπτυξη από τον B.J. Devine, επίσης αρχικά για τη δοσολογία φαρμάκων — ειδικά για τον υπολογισμό δόσεων γεντιταμικίνης και άλλων φαρμάκων που προσαρμόζονται σε χαμηλή σωματική μάζα.

• Άνδρες: 50 kg + 2,3 kg ανά ίντσα πάνω από 5 ποδών
• Γυναίκες: 45,5 kg + 2,3 kg ανά ίντσα πάνω από 5 ποδών

Η φόρμουλα Devine χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική φαρμακολογία και αναφέρεται συχνά ακόμα στις κατευθυντήριες γραμμές ιατρικής δοσολογίας. Είναι επίσης η βάση για το «ιδανικό σωματικό βάρος» που χρησιμοποιείται σε πολλούς υπολογισμούς αναπνευστικής φροντίδας.

Robinson formula (1983)

Αναθεώρηση της φόρμουλας Devine από τον J.D. Robinson και συναδέλφους, με στόχο να αντικατοπτρίζει καλύτερα τα δημογραφικά στοιχεία του πληθυσμού της εποχής.

• Άνδρες: 52 kg + 1,9 kg ανά ίντσα πάνω από 5 ποδών
• Γυναίκες: 49 kg + 1,7 kg ανά ίντσα πάνω από 5 ποδών

Η φόρμουλα Robinson δίνει κάπως υψηλότερες εκτιμήσεις από τις Devine και Hamwi, ιδιαίτερα για γυναίκες, και θεωρείται πιο κοντά στο μέσο υγιές βάρος στους δυτικούς πληθυσμούς.

Miller formula (1983)

Ανεξάρτητη ανάπτυξη από τον D.R. Miller ως άλλη αναθεώρηση της Devine.

• Άνδρες: 56,2 kg + 1,41 kg ανά ίντσα πάνω από 5 ποδών
• Γυναίκες: 53,1 kg + 1,36 kg ανά ίντσα πάνω από 5 ποδών

Η φόρμουλα Miller παράγει τις υψηλότερες εκτιμήσεις ιδανικού βάρους από τις τέσσερις, και μερικές φορές θεωρείται πιο κατάλληλη για άτομα με μεγαλύτερο σκελετό ή υψηλότερη μυϊκή μάζα.

Ιδανικό βάρος έναντι υγιούς εύρους βάρους

Οι παραπάνω φόρμουλες επιστρέφουν έναν αριθμό, αλλά το υγιές βάρος καταλαβαίνεται καλύτερα ως εύρος. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ένα υγιές BMI από 18,5 έως 24,9, το οποίο μεταφράζεται σε εύρος βάρους που εκτείνεται σε περίπου 15–20 kg για τα περισσότερα ύψη.

Για παράδειγμα, ένας άνδρας ύψους 5'9" (175 cm) έχει υγιές εύρος BMI βάρους περίπου 58 kg (128 lb) έως 79 kg (174 lb) — διαφορά 21 kg. Η αντιμετώπιση ενός αριθμού εντός αυτού του εύρους ως ενιαίου «ιδανικού» υπεραπλουστεύει μια έννοια που είναι εγγενώς ατομική.

Περιορισμοί των φορμουλών ιδανικού βάρους

Δεν λαμβάνουν υπόψη την μυϊκή μάζα. Ένας εκπαιδευμένος αθλητής μπορεί να ζυγίζει σημαντικά περισσότερο από το «ιδανικό» του βάρος ενώ έχει λιγότερο λίπος του σώματος από ό,τι υπονοεί η φόρμουλα. Αντίθετα, κάποιος με ακριβώς το βάρος της φόρμουλας μπορεί να έχει υψηλό λίπος σώματος και χαμηλή μυϊκή μάζα — κατάσταση που καλείται μερικές φορές «παχυσαρκία με κανονικό βάρος».

Αναπτύχθηκαν σε περιορισμένους πληθυσμούς. Και οι τέσσερις φόρμουλες αναπτύχθηκαν σε κυρίως λευκούς δυτικούς πληθυσμούς του μέσου 20ού αιώνα. Ενδέχεται να μην αντικατοπτρίζουν υγιή εύρη βάρους για ανθρώπους διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής, που ενδέχεται να έχουν διαφορετική σύσταση σώματος στο ίδιο ύψος και βάρος.

Δεν λαμβάνουν υπόψη την ηλικία. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φυσικά φέρουν κάπως περισσότερο βάρος σε ένα δεδομένο ύψος και μέγεθος σώματος χωρίς δυσμενείς συνέπειες για την υγεία. Ορισμένες έρευνες υποδηλώνουν ότι το βέλτιστο BMI για τη μακροζωία των ηλικιωμένων είναι στο εύρος 25–27 — τεχνικά «υπέρβαρο» σύμφωνα με τα πρότυπα του ΠΟΥ.

Χρησιμοποιούν μόνο ύψος και φύλο. Το μέγεθος του σώματος, η πυκνότητα των οστών και η φυσική σύσταση του σώματος διαφέρουν ουσιαστικά ανάμεσα σε άτομα του ίδιου ύψους. Ένα άτομο με μεγάλο σώμα και ένα άτομο με μικρό σώμα του ίδιου ύψους μπορούν να είναι και τα δύο υγιή σε πολύ διαφορετικά βάρη.

Πώς να χρησιμοποιήσετε τα αποτελέσματα

Αντιμετωπίστε το αποτέλεσμα ιδανικού βάρους ως μια ενδεικτική αναφορά, όχι ως στόχο. Η πιο χρήσιμη άσκηση είναι να το συγκρίνετε με το τρέχον σας βάρος σε συνδυασμό με άλλους δείκτες υγείας — ποσοστό σωματικού λίπους, περιφέρεια μέσης, αρτηριακή πίεση και μεταβολικούς δείκτες — για να πάρετε μια πληρέστερη εικόνα. Ένας αριθμός που βρίσκεται εντός του εύρους που προτείνεται από πολλές φόρμουλες και εντός της υγιούς ζώνης BMI είναι ένας λογικός γενικός στόχος· η ακριβής τιμή της φόρμουλας δεν είναι.