فارنهایت (°F)
Definition: فارنهایت (نماد: °F) یک مقیاس دما است که در آن نقطه انجماد آب ۳۲ °F و نقطه جوش آب ۲۱۲ °F در فشار اتمسفری استاندارد تعیین شده است؛ فاصله بین این دو ۱۸۰ درجه است، در حالی که در سلسیوس این بازه ۱۰۰ درجه است.
History/origin: این مقیاس در سال ۱۷۲۴ توسط فیزیکدان آلمانی، دانیل گابریل فارنهایت، توسعه داده شد. او مقیاس خود را بر سه نقطه مرجع بنا کرد: نقطه انجماد محلول آبنمک (۰ °F)، نقطه انجماد آب (۳۲ °F) و دمای بدن انسان (حدود ۹۶ °F در مقیاس اولیه او).
Current use: فارنهایت همچنان مقیاس رسمی دما در ایالات متحده برای هواشناسی، آشپزی و استفاده روزمره است. همچنین در برخی کشورهای حوزه کارائیب هم استفاده میشود. بیشتر کشورهای دیگر در جریان متریکسازی در قرن بیستم به سلسیوس روی آوردند.