کلوین (K)
Definition: کلوین (نماد: K) واحد پایه SI برای دمای ترمودینامیکی است. اندازه درجه آن با سلسیوس یکسان است اما از صفر مطلق شروع میشود؛ پایینترین دمای ممکنِ نظری: ۰ K (معادل −273.15 °C).
History/origin: این واحد به افتخار فیزیکدان بریتانیایی، ویلیام تامسون (لرد کلوین)، نامگذاری شده است؛ کسی که در سال ۱۸۴۸ مقیاس مطلق دما را پیشنهاد کرد. برخلاف سلسیوس و فارنهایت، کلوین مقدارهای منفی ندارد و به همین دلیل برای محاسبات ترمودینامیکی مقیاسی طبیعی است.
Current use: کلوین عمدتاً در علم و مهندسی بهکار میرود؛ بهویژه در فیزیک، شیمی، اخترفیزیک و سرماشناسی. این واحد استاندارد بیان دما در متون علمی است. دمای اتاق حدود ۲۹۳ تا ۲۹۵ کلوین است.