Κέλβιν (K)
Definition: Το κέλβιν (σύμβολο: K) είναι η βασική μονάδα του SI για τη θερμοδυναμική θερμοκρασία. Έχει το ίδιο μέγεθος βαθμού με την κλίμακα Κελσίου, αλλά ξεκινά από το απόλυτο μηδέν, τη θεωρητικά χαμηλότερη δυνατή θερμοκρασία: 0 K (ισοδύναμο με −273,15 °C).
History/origin: Ονομάστηκε από τον Βρετανό φυσικό William Thomson, 1st Baron Kelvin, που πρότεινε την απόλυτη κλίμακα θερμοκρασίας το 1848. Σε αντίθεση με τις κλίμακες Κελσίου και Φαρενάιτ, το κέλβιν δεν έχει αρνητικές τιμές, κάτι που το καθιστά φυσική επιλογή για θερμοδυναμικούς υπολογισμούς.
Current use: Χρησιμοποιείται κυρίως στην επιστήμη και τη μηχανική, ειδικά στη φυσική, τη χημεία, την αστροφυσική και την κρυογονική. Είναι το πρότυπο για την έκφραση θερμοκρασιών στη επιστημονική βιβλιογραφία. Η θερμοκρασία δωματίου είναι περίπου 293–295 K.
Φαρενάιτ (°F)
Definition: Η κλίμακα Φαρενάιτ (σύμβολο: °F) ορίζει το σημείο πήξης του νερού στους 32 °F και το σημείο βρασμού στους 212 °F (σε τυπική ατμοσφαιρική πίεση). Το διάστημα μεταξύ τους είναι 180 βαθμοί, σε σύγκριση με τους 100 βαθμούς στην κλίμακα Κελσίου.
History/origin: Αναπτύχθηκε από τον Γερμανό φυσικό Daniel Gabriel Fahrenheit το 1724. Βάσισε την κλίμακά του σε τρία σημεία αναφοράς: το σημείο πήξης ενός άλμης (0 °F), το σημείο πήξης του νερού (32 °F) και τη θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος (περίπου 96 °F στην αρχική του κλίμακα).
Current use: Η κλίμακα Φαρενάιτ παραμένει η επίσημη κλίμακα θερμοκρασίας στις ΗΠΑ για τον καιρό, τη μαγειρική και την καθημερινή χρήση. Χρησιμοποιείται επίσης σε ορισμένες χώρες της Καραϊβικής. Οι περισσότερες άλλες χώρες πέρασαν στην κλίμακα Κελσίου κατά τη μετάβαση στο μετρικό σύστημα τον 20ό αιώνα.
